Ο ώμος είναι η πιο κινητή — και ταυτόχρονα η πιο ευάλωτη — άρθρωση του σώματος. Στους αθλητές που χρησιμοποιούν το χέρι πάνω από το ύψος του κεφαλιού, ο πόνος στον ώμο είναι συχνά χρόνιος και παρεξηγημένος.

«Αυτό το άρθρο δεν είναι για τον αθλητή που έπεσε και έσπασε την κλείδα. Είναι για τον κολυμβητή, τον βολεϊμπολίστα, τον τενίστα ή τον ασκούμενο στο γυμναστήριο που νιώθει έναν επίμονο, θαμπό πόνο που εμφανίζεται κάθε φορά που σηκώνει το χέρι — και αναρωτιέται αν πρέπει να ανησυχεί.»

Ο ώμος έχει μεγάλη κινητικότητα ακριβώς γιατί η σταθερότητά του βασίζεται στους μύες και τους συνδέσμους περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Αυτό τον κάνει ευάλωτο σε κακώσεις υπερχρήσης — κυρίως του στροφικού πετάλου, του υπακάνθιου και του δικέφαλου τένοντα.

Το σύνδρομο υπακρωμιακής πίεσης (impingement) είναι η πιο συχνή αιτία πόνου στον ώμο αθλητών που ασκούνται με το χέρι ψηλά. Εκδηλώνεται ως πόνος στην έξω επιφάνεια του ώμου που επιδεινώνεται με συγκεκριμένες κινήσεις και συχνά «ξυπνά» τη νύχτα.

Ένας πόνος στον ώμο που διαρκεί πάνω από 2–3 εβδομάδες, επηρεάζει την απόδοση ή εμφανίζεται ακόμα και σε ηρεμία χρειάζεται αξιολόγηση. Η έγκαιρη διάγνωση — με κλινική εξέταση και υπερηχογράφημα ή MRI — αποτρέπει πολλές φορές την επέμβαση.

Η αρθροσκοπική χειρουργική του ώμου έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Επεμβάσεις όπως η αποσυμπίεση, η επιδιόρθωση του στροφικού πετάλου και η αποδέσμευση του υπερπλάτιου νεύρου γίνονται πλέον με ελάχιστα τομίδια και σύντομη ανάρρωση — επιτρέποντας την επιστροφή στον αθλητισμό σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Δρ. Γεώργιος Τσικούρης — Ορθοπαιδικός Χειρουργός & Αθλητίατρος